By مایک چن، مدیر تولید | بیش از ۱۲ سال سابقه در تولید لاستیک |لینکدین

نکات کلیدی

• رقم «۴۰ برابر» بر اساس توان عملیاتی واقعی محاسبه شده است: یک دستگاه برش با نیروی هوا حدود ۴ کیلوگرم قطعه در دقیقه برش می‌دهد که معادل ۴۰ تا ۵۰ اپراتور دستی است.
• افزایش بهره‌وری از سه اهرم به طور همزمان حاصل می‌شود: سرعت، ثباتی که با خستگی از بین نمی‌رود، و عملیات مداوم بدون سرنشین.
• دستگاه‌های کرایوژنیک می‌توانند روزانه ۶۰ تا ۸۰ کارگر ماهر را با نرخ موفقیت بالای ۹۸ درصد در تولید قطعات تکمیل‌شده، تولید کنند.
• صرفه‌جویی واقعی در نیروی کار به علاوه‌ی دوباره‌کاری به علاوه‌ی ثبات است؛ ارزش دستگاه در تعداد کمتر رد سفارش‌ها و ادعاها خود را نشان می‌دهد، نه فقط برش سریع‌تر.

چگونه دستگاه‌های ضد برق لاستیک، راندمان تولید را تا ۴۰ برابر افزایش می‌دهند

هر قالب‌ساز لاستیک به یک عدد خیره شده است: یک اتاق پرداخت پر از افرادی که حلقه‌های اورینگ را یکی‌یکی برش می‌دهند، در حالی که سفارش‌ها روی هم انباشته می‌شوند. وعده اتوماسیون - خروجی ۴۰ برابر - تا زمانی که محاسبات پشت آن را نبینید، بیشتر شبیه بازاریابی به نظر می‌رسد. محاسبات درست است، اما فقط زمانی که بفهمید کدام شرایط آن را به واقعیت تبدیل می‌کند.

این راهنما توضیح می‌دهد که «۴۰ برابر» در واقع به چه معناست، سه اهرمی که این افزایش را ایجاد می‌کنند چیست، انواع مختلف دستگاه‌ها چگونه با هم مقایسه می‌شوند، هزینه واقعی برق انداختن دستی، یک مثال عملی از بازگشت سرمایه، و - به همان اندازه مهم - موقعیت‌هایی که برق انداختن دستی هنوز منطقی است، چیست.

معنی واقعی «۴۰ برابر» چیست؟

ادعای «۴۰ برابر» از توان عملیاتی دستگاه دی‌فلشینگ با نیروی هوا ناشی می‌شود:این دستگاه حدود ۴ کیلوگرم محصول را در دقیقه پردازش می‌کند که سازنده آن را معادل ۴۰ تا ۵۰ برابر خروجی یک اپراتور دستی اندازه‌گیری کرده است.این یک تضمین جهانی نیست؛ بلکه معادلی از توان عملیاتی در شرایط عادی دی‌فلاشینگ قطعات کوچک است.

برای اینکه ببینید چرا این شکاف اینقدر زیاد است، به نحوه‌ی صرف زمان توسط هر روش نگاه کنید.برق‌زدایی دستی یک کار تک‌تک قطعات است: یک انسان باید هر قطعه را بردارد، برق آن را برش دهد، بررسی کند و سر جایش بگذارد.خروجی با سرعت دست و مهم‌تر از آن، با خستگی محدود می‌شود - یک ماشین اصلاح در ساعت هشتم کندتر و کم‌دقت‌تر از همان ماشین اصلاح در ساعت اول است. در مقابل، یک ماشین اصلاح بر اساس وزن و زمان پردازش می‌کند، بنابراین توان عملیاتی آن از اولین دسته تا آخرین دسته ثابت می‌ماند.

نتیجه ساختاری است:از آنجا که خروجی دستی با خستگی کاهش می‌یابد در حالی که خروجی ماشین ثابت می‌ماند، شکاف بهره‌وری در طول یک شیفت کاری بیشتر می‌شود، نه کمتر.به همین دلیل است که ارقام روزانه - ۴۰ تا ۵۰ اپراتور یا ۶۰ تا ۸۰ کارگر ماهر برای مدل برودتی - بسیار بزرگ به نظر می‌رسند. این‌ها مقایسه‌های سطح شیفت هستند، نه مقایسه‌های تک‌تک قطعات.